ආසයි මට තාමත්!

සුදු වැලි මිදුලේ කොලපත මත හිඳ

තක්කිත තරිකිත රවුම් ගසන්නට

පොල් පිති ගොන් වස්සා උඩ නැගලා

අයියට කියලා කාර් පදින්නට

ආසයි මට තාමත්

නංගියෙ ආසයි මට තාමත්

පාට සරුංගල් ඈත යවන්නට

කුරුම්බැට්ටි මැෂිමේ හැඩ දමලා

ඔළිඳ මදටියා බොත්තම් අල්ලාලා

පාට ගවුම් පොඩි ඇඳුම් මසන්නට

ආසයි මට තාමත්

මල්ලියෙ ආසයි මට තාමත්

සීතල පින්නේ මුතු පාවඩ මත

චක්ගුඩු චක්ගුඩු චක්ගුඩු කියලා

ලන්ද එහා කෙළවරට දුවන්නට

බෝවිටියා දං දෙතොල් තෙමන්නට

ආසයි මට තාමත්

නංගියෙ ආසයි මට තාමත්

දොළ පාරේ ගල් තලාව මත හිඳ

දණ්ඩි පැටව් උඩ පනිනු බලන්නට

පුංචි දෙපා පොඩි සිසිල් කරන්නට

රබර් පියලි පොඩි බඹර තනන්නට

ආසයි මට තාමත්

මල්ලියෙ ආසයි මට තාමත්

කෝම්පිට්ටු බත් ඉදිලා හරිම රසයි

බිත්තර හොදි හදලා හනි හනිකට

නෙළුම් කොලේකට බෙදලා දෙන්නට

එක්කන් යන්නට පුංචිම කාලෙට

ආසයි මට තාමත්

නංගියෙ ආසයි මට තාමත්

 වසන්තය

මඟ දෙපස පේලියට හිට ගෙන

හොරෙන් මා දෙස බලා හිනැහෙන

නම නොදත් මල් කැකුළු තරමට

විකසිතව දිදුලයි මගේ සිත

දිනෙන් දින දිගුවන දහවලට

ඉර එලිය නැහැවෙන ගහ කොළට

නෙක සියොත් සරණා නුඹ ගැබට

මොන තරම් අසිරියක් කළහැකිද?

පිපුණු මල් පර නොවී තියේ නම්

නිරතුරුව බිඟු රොනට වඩී නම්

ගුමු ගුමුව නිබදවම ඇසේ නම්

වසන්තය හැමදාම රැඳේ නම්

දිගු දවස් ටිකෙන්ටික කෙටි වේවි

හිරු එලිය හෙමි හෙමින් අඩු වේවි

උණුසුමත් සීතලට යට වේවි

මේ සතුට ආයෙමත් දියවේවි

රුව දැකීම - ජී.බී.සේනානායක

රන් හැට්ටය ඇද
රන් පටියෙහි
දිග කඩුව බැද
අසු පිට නැඟුණු කුමාරයා
ගම් නියම් ගම් රාජධානි
පසුකොට ගියේ ය.
පස් වසක් ගමන් කළ ඔහු
විවාහ කොටගත් කුමරිය
ගෙන ඒමට
තව පස් වසක් ගත විය.
"එවැනි රුවක් නොදිටිමු" යි
ඈ ගෙනා දින
පුර වැස්සෝ කීහ.
එදින සවස් කල
පුර දොර අසලදී
රජ ගෙදර
දොරටු පල්ලාගේ දුව
භද්‍රා
කුමරුට හමු විය.
"තී කවුරුදැ" යි
ඔහු විස්මයෙන් ඇසී ය.
"තිගේ වැනි රුවක් 
මම කිසි කලක නොදිටිමි."


ජී.බී.සේනානායක
(පලිගැනීම,1946)

     නිර්මාණාත්මක සාහිත්‍යයට මෙන් ම විචාර සාහිත්‍යයට ද අදාළ කෘති විශාල සංඛ්‍යාවක් සිංහල සාහිත්‍ය ක්‍ෂෙත්‍රයට දායාද කළ ගුණතිලක බණ්ඩාර සේනානායක හෙවත් ජී.බී. සේනානායක උපත ලැබුවේ 1913 ජූලි මස 14 වැනිදා කොළඹදී ය.

                    කොළඹ ආනන්ද විද්‍යාලයේ අධ්‍යාපනය ලැබූ ඔහු කුඩා කල සිට ම ඉංගි‍්‍රසි සිංහල සම්භාව්‍ය සාහිත්‍ය කෘති කියැවීමට රුචියක් දැක්වීය.

             හේමපාල මුනිදාස මහතාගේ ආරාධනයෙන් ‘සිංහල බෞද්ධයා’ පත්‍රයෙහි ද, මාර්ටින් වික්‍රමසිංහ මහතාගේ ඇරැයුමෙන් ‘දිනමිණ’ පත්‍රයෙහිද පුවත්පත් කලාවේදියකු ලෙස කටයුතු කළ ජී.බී. සේනානායකයන් කෙටිකතා නිර්මාණකරුවකු වශයෙන් කරළියට පැමිණෙන්නේ දිනමිණ පත්‍රයේ හා ‘නව මඟ’ සඟරාවේ කෙටිකතා පළවීමෙනි.

      ඔහුගේ පළමු ග්‍රන්ථය වන්නේ 1945 දී ලියා පළ කළ ‘දුප්පතුන් නැති ලෝකය’ නම් කෙටිකතා සංග්‍රහයයි. අනතුරුව 1946 දී ‘පළිගැනීම’ කෘතිය පළ වූ අතර නිසඳැස් කාව්‍යයේ ආරම්භය සනිටුහන් වූයේ මෙමඟින් බව විචාරකයෝ පවසති.

        1985 දී ශ්‍රී ජයවර්ධනපුර විශ්වවිද්‍යාලයෙන් ‘සාහිත්‍යසූරි’ සම්මාන උපාධිය ජී.බී. සේනානායකයන් වෙත පිරිනැමුණු අතර ඔහු ලියූ කෘති තුනකට රාජ්‍ය සාහිත්‍ය සම්මානය ද හිමි වී තිබේ.

        බුද්ධ පූර්ව භාරතීය සමාජය පසුබිම් කොට ගනිමින් 1964 දී ‘මේධා’ 1965 දී ‘චාරුමුඛ’ හා 1967 දී ‘වරදත්ත’ නම් ඓතිහාසික නවකතා ත්‍රිත්වයක් දසේනානායකයෝ රචනා කළහ. මීට අමතර ව ‘එකට එක’, ‘මම එදා සහ හෙට’, ‘සෙවණැලි’, ‘මණිකේතු’, ‘අවරගිර’, ‘රළ බිඳුම’, ‘ලොකු කුමාරිහාමි’, ‘මල පුඬුව‘, ‘කැකෑරිල්ල’, ‘ජල බැල්ම’, ‘බැඳුම’, ‘රුව‘, ‘මදුපාණී’, ‘උරගල’ හා ‘කෙලෙස් සයුර’ ඔහු විසින් රචිත නවකතා අතර වේ. ‘කලහය’, ‘දුප්පතුන් නැති ලෝකය’, ‘මිතුරිය’, ‘ගමන’, ‘පළිගැනීම’ හා ‘ඈත බැලුම’ සේනානායකයන් ලියූ කෙටිකතා සංග්‍රහ අතර වේ.

        ජීවිතයේ අවසාන භාගයේදී අන්ධභාවයට පත් වූ සේනානායකයෝ අන්ධ වී සිටියදී පවා නිර්මාණකරණයේ නිරත වූහ. ඔහු අන්ධ භාවයට පත්වූ අනතුරුව ලියූ කෘති අතරින් ‘විනිවිඳිමි අඳුර’ කෘතිය ප්‍රධාන වේ.

       නවකතා කලාව, විචාර ප්‍රවේශය, සාහිත්‍ය විග්‍රහය, සාහිත්‍ය ධර්මතාව හා සාහිත්‍ය දර්ශන සිතිවිලි ඔහු ලියූ විචාර ග්‍රන්ථ අතරින් කිහිපයක් වන අතර 1985 මාර්තු 16 වැනිදා අලුයම මේ ශ්‍රේෂ්ඨ සාහිත්‍යවේදියා ජීවිතයෙන් සමුගත්තේ ය. 

ටයි මාමා

[නිකමට ලියු පදවැල් අතර පලකල මගේ ම කවියක් මා විසින් ම මෙහි ද පල කෙරුණි]

නොයෙකුත්  භූමිකම්පා සුළි සුළං ගැන
ගිනිගත්  සටන් හා මහ අවපාත එන 
දහසක් පුවත් අතරේ තිස්සෙම ඇසෙන
රහසක් කියා ඔහු නික්මී ගොස් තිබිණ

රේඛාවකින්  ඇරඹුණු දිගු ගමන් පෙත 
පළලින් උසින් පැතිරී ඇත සතර අත
මහ බරපතල් මුහුණක ගන රැවුල් කෙත
මුදු ලෙස පිපුණු සිනහව තව මතක ඇත

කැලේ  මැදින් දුවගෙන ආ හරි හාවා
වීනාවක්‌ වයා දුක් ගීයක් ගැයුවා
පිස්සු වුනත් පූසන් බක්කිය ගාවා
අපේ ඇසින් කඳුලක් හොරකම් කෙරුවා

දොස්තර හොඳ හිතේ ඉන්නේ කොහෙද ඔහේ
සතුනුත් හඬා වැලපෙන හඬ ඔහුට ඇහේ
මැරියන් රොබින් හඳයා පිට නැගී ඔහේ
ඔෂිනු ත් එක්ක මල ගෙදරට එනව මෙහේ

පෝලිම දිගට තව අය බොහොමත් ඇතිය
හිත්වල ඇදෙන රිය පෙරහැර බොහො දිගය
ඔබ දැඩි කල දුවා දරුවන් අපමණය
වියපත් වුනත් ඒ සිත් තව ඔබ ළඟය

සිංහල චිත්‍රපටියේ සිඳ පෙකනිවැල
සිනමාවක් ළමුන් හට දායාද කල
අද හරකුන් මඬින රූ වාහිනී වල
තවමත් දිලෙන තරු පෙළ ඔබ එලිය කල

පොඩි හිත් ඔබ තැනු මතු ලොව දිනන්නට
ලොකු හිත් වී දිනා ඇත ලොව හතර වට
සිනහව සමග බුද්ධිය ඇතිනම් අපට
සැකසුම අදියුරුව හිමි විය යුතු ඔබට

රිදෙනව දැන්නම් - ‍හොඳටම මගෙ හිත

සෙල්ලමකට නුඹ
ගත්තද මගෙ හිත
නැත්තම් නුඹ දැන්
වයසද හොඳටම,,


ගන්නට බැරිනම්
නිවැරදි එල්ලය
කුඹුරක් කොටපන්
දුනු හී විසිකර,,


එල්ලය වැරදී
නුඹ එවු හී සර
ඇනිලා මගෙ හද
කඩ‍‍තොළු වී ඇත,,


වරදන වරදන 
හැම පාරම නුඹ
ගලවල හී සර
එක දෙක හෙමිහිට,,


"රිදෙනව දැන්නම්
‍හොඳටම මගෙ හිත"

අපේ කාලයේ හිඟන්නෙක්......

 

කළු කැත මුහුණ නාවර බේරී              තිබුණු
දිය පොද පහස නැත ඒ වත මුණ        ගැසුණු
කබ සොටු සේම රැවුලද තැන තැන     පිරුණු
ඔහු දුටු විගස මූසල දවසක්               ගෙවුණු

හොරි බලු නාම්බෙකු පටියෙන්     දවටගෙන
තුරුලට රැගෙන ඌ හොඳහැටි        සනසවන
ඒ බල්ලාට පමණක් කරුණා                 පාන
වෙන බල්ලෙකුට නොම දෙනු පාරේ   ගමන

පදික  වේදිකාවට උණුසුම                    දන්දී
දහවල් වනතුරුම ඔහුනම් එතන              නිදී
කන්කලු හඬක් දෙන මැස්සට සවන         දිදී
කකුලේ තුවාලය කසමින් සුසුම්              අදී

කන්නට යමක් නැතිමුත් අහුලා           බුදින
ඉඳහිට ලැබෙයි හොඳ කෑමක් සිත       පිනන
සෙනසුරු වදින්නෙත් බත් පතකට      හිඟන
යයි පවසමින් තම බල්ලට කෑම           දෙන

කිසිදා යදිනු නැත මිනිසට වැඳ           වැටිලා
හැකිනම් දෙන්න කීයක් හරි දුක         හිතිලා
රුපියල පහ දකින තැන ඔහු බැන       වැදිලා
මේකෙන් ඉන්න හැකිවෙද තේකක්      බීලා

කර මත ගමන් මල්ලක් ඇත කළු          පාට
සුසිනිඳු කොට්ටයකි එය සමහර             රෑට
එහි නැති දෙයක් නැත මේ ලෝකය     අවට
එයනම් ලැබී ඇත්තේ ඔහුගේ              පිනට

තද ඝන අව්ව හා නා කපනා                වැස්ස
ඔහු හට ලබා දේ රසබර සුව                පහස
මේ සුවිසල් ලොවම වේ ඔහුගේ          නිවස
එතුළට වැදී ඔහු ගෙව්වා තම                 දවස

                     [ සිතුවම 2011 පෙබරවාරි 13 වැනි දින සිළුමිණ පුවත් පතෙන්...]

දරු නැළවිල්ල - ඇස් මහින්ද හිමි.

දරු නැළවිල්ල හෙවත් ජාතික තොටිල්ල

මුනි සිරිපා සිඹිමින් නේ

සමනොළ ගිරි පෙදෙසින් නේ

මඳ සුළඟයි මේ එන් නේ

මගේ පුතා නිදියෙන් නේ

නිදහස මහ මුහුදක් වේ

එහි උල්පත පුත නුඹ වේ

ඒ බව සිහිකොට මෙලො වේ

යුතුකම් ඉටු කළ යුතු වේ

විජය තුමා තම්මැන් නේ

පිරිවර සෙන් සමඟින් නේ

සිටි හැටි දැන් සිහි වෙන් නේ

මගේ පුතා නැළවෙන් නේ

දෙන දිවි මුත් රට වෙනුවෙ න්

ජාතික දරුවන් ලැබුවෙ න්

මිදී නොයන් සතුරු මුවෙ න්

ලක්මව් විසුවාය සුවෙ න්

තව්සෙකු සේ ඇඳ පැල ඳා

පඬුවස් දෙව් මහ නිරි ඳා

මා කඳුරින් ගොඩබට දා

මඟුලක් වී රට මුළු දා

දෙව්පුර මෙන් දෙවියන් නේ

සිරි ලක්දිව් බබළන් නේ

එහි සක් දෙව් රජු මෙන් නේ

මගේ පුතා ලොකුවෙන් නේ

ලස්සන මෙන් මහ පොළො වේ

අනුරාපුර ඉඳි කෙරු වේ

දොරමඬලේ කුමරිඳු වේ

උඹට පුතේ සුව එළ වේ

ජාතික රණ දෙරණ ම තේ

ගැටී වැටී මළ මොහො තේ

සුන්දර සුරඹුන්ගෙ අ තේ

නැළවෙන බව සිතනු පු තේ

සිරි මහ බෝ සිඹිමින් නේ

මහමෙව්නා පෙදෙසින් නේ

සුළං දැලක් මේ එන් නේ

මුටසිව රජු සිහි වෙන් නේ

ලක් වැසියන් කෙරෙහි නැ මී

අරහත් මහ මිහිඳු හි මී

පෙවුවෙ උතුම් සඳහම් මී

පුත! නුඹටත් පොවෙමි එ මී

ඇස් මහින්ද හිමි.

ජාතික නිදහස උදාකර ගැනීම සඳහා කවිය අවියක් කරගත් ඇස්.මහින්ද හිමියෝ දේශාභිමානය හා ජාත්‍යානුරාගය ලමාවියේ සිටම අප සිත් වල රෝපනය කොට පෝෂණය කිරීම සඳහා ස්වකීය පද්‍ය රචනා උපයෝගී කර ගත්හ. මේ පද්‍ය නිර්මාණයෙහි අභිප්‍රාය වන්නේ ද හෙළ දරුකැළ තුළ සිය දෙස රැස හා සමය පිළිබඳ වාත්සල්‍ය ජනනය කරවීමයි. කවි හිමියෝ ඒ සඳහා දේශාභිමානය සංකල්පය පදනම් කර ගනිති.

සෑම වැඩිහිටියෙකු තුළම ළමයෙකු සැඟවී සිටින බැවින් මෙම නිර්මාණය හුදෙක් ළමයින්ටම පමනක් සීමා නොවී සෑම රසිකයෙකුටම සමීපවී දේශවාත්සල්‍යය ප්‍රබෝධනය කරයි.

පුතුගේ තොටිල්ල සිඹගෙන මදනල හමයි. ඒ මදපවන එන්නේ සමනොළ ගිරි පෙදෙසිනි. මුනි සිරිපා සිඹිමින් එන ඒ මදපවන පූජනීය වේ. තොටිල්ලේ සැතපෙන බිළිඳුට බුදුසරණින් සුවසේ සැතපිය හැකිය.

නිදහස මහ මුහුදකි. පුත නුඹ ඒ මුහුද සඳහා උල්පතය. පුතෙකුගේ වගකීම පිළිබඳව සිහිකොට ඒ ඉටුකිරීම පිළිබඳ යුතුකම තොටිල්ලේදීම එය පුතුට අවධාරනය කරයි.

කවියා විජය කුමරු ගේ ලක්දිවට පැමිණීම පිළිබඳව රසික මනසේ සිතුව්ම් කරයි.

අතීතයේ සිට වරින් වර ලක් මව ගිල ගැනීමට සතුරෝ පැමිණියහ. එහෙත් ඇය සතුරු මුවෙන් මිදී සුවෙන් විසුවේ ඇය රට වෙනුවෙන් ජීවිතය වුවද පරිත්‍යාග කරන දරුවන් ලැබූ නිසාය. ජාතික දරුවන් ජාතික විරුවන් වන්නේ ඒ ජාතික මෙහෙවරෙනි.

ලක්දිව රාජ වංශය තහවුරු වන්නේ පඬුවස් දෙව් රජුගේ පැමිණීමෙනි. ඔහුගේ පැමිණීම මුළු රටට ම මඟුලක් වූයේ එහෙයිනි. කවියා දෙව්පුර මෙන් බබළන සිරිලක් දිවෙහි සක්දෙව් රජ මෙන් පුතා ලොකුවන්නට පැතීමෙන් ළමා සිතෙහි ගොඩ නඟන පෞර්ෂය ඉතා ප්‍රබල ය. මහ පොළවේ සුන්දරත්වය ල්‍රෙස අනුරාධපුරය ඉඳිකෙරුවේ දොරමඬලාව කුමරිඳු නම් වූ පණ්ඩුකාභය කුමරුය. එම චරිතය ළමා මනස අභියෝගශීලී භාවයෙන්ද නිර්මාණශීලී ගුණයෙන්ද සන්නද්ධ කරවන පූර්වාදර්ශයකි.

යුද වැදී ජාතික රණ දෙරණ මත ගැටී වැටී මිය යන විරුවෝ සොඳුරු සුරඟනන් අතේ නැළවෙන බව පුතුට පෙන්වන්නේ යුද්ධයෙන් මිය යන විරුවෝ ස්වර්ගයෙහි උපදින බව හින්දු සංකල්පයෙහි ඇතිබවද දක්වමිනි.

ශ්‍රී පාදය මෙන්ම ශ්‍රී මහා බෝධිය ද බෞද්ධයන්ගේ සදා පූජනීය සිද්ධස්ථානයන් ය. එහෙයින් මහ මෙව්නා පෙදෙසින් සිරිමා බෝ සිඹිමින් සුළං දැලක් එන මොහොතේ මුටසිව රජු සිහි කරයි. මෙරට උද්‍යාන සංකල්පයේ පියා එතුමාය. සිය ජීවන පරිසරය සුන්දර කරගැනීම සඳහා සංවේදීවූ ඔහුගේ දර්ශණයේ ප්‍රබල බව කවියා ද්වනිත කරන්නේ පිරිසිදු නළ මුදු සුවඳක මහිමය සිහිගන්වමිනි. බුදුන්වහන්සේගේ ලංකා ගමනය සිහිපත් කරවමින් අරඹන මේ නිර්මාණය සමාප්ත කෙරෙන්නේ මහින්දාගමනය සිහිපත් කරවමිනි.

ලක්වැසියන් කෙරෙහි උපන් දයනුකම්පාවෙන් යුතු අරහත් මහ මිහිඳු හිමියන් ලක්දිවට වැඩම කර පෙවූ උතුම් සඳහම් මියුරු රසය පුතනුවනි නුඹටත් පොවමි යන යෙදුම මිහිඳු හිමි අනුදත් සිංහල බෞද්ධ සංස්කෘතිය පරපුරෙන් පරපුරට ප්‍රදානය කළ යුතුය යන කවි සිතෙහි වූ ප්‍රර්ථනාව මැනැවින් කුළුගැන්වීමකි.

එහෙහින් ළමා වියෙහි සිටම ජාතික අභිමානය හා දේශවාත්සල්‍ය ජනිත කරවන මෙම නිර්මණය ශෘති රම්‍ය සුගායනීය විරිතකින්ද සුභාවිත බසකින්ද සුපෝශිත වත්සල රසය උපදවන නිර්මාණයක් ලෙස අගය කල හැකිය.

^ මෙම විස්තරය ලබා ගත්තේ ජූනි මස 19 වන ඉරිදා සිළුමිණෙහි පලවූ මහාචdර්ය දර්ශන රත්නායක මැතිඳුන් විසින් පළකරන ලද තිලකය නම්වූ පද්ය සංග්‍රහයෙනි. ඔහුටත් " එස්. මහින්ද හිමියන්ටත් හදපිරි ප්‍රණාමය. &

ගුරුලේත්තුව

දින දින පිරුණි නව ජලයෙන් හොඳ    හැටිම

ඒ ලෙස සිත් සතන් පුරවා අපි            අපෙම

තිබහට වතුර දුන්නා ඔබ අප              වෙතම

මේ වසරෙදිත් අප ලඟ ඉනු එය           පැතුම

සීතල ජල පොදක් ඔබ අප හට              දන්දී

එනමුත් ලැබු දෙයක් නැත ඔබ අප      වෙතදී

කළගුණ සලකනුව නිතරම ඉමු            පින්දී

ඔබ නැති තැනදි මේසය තනිවම            පරදී

හරි තේජසින් අවුරුදු මේසය                මතදී

කිරිබත් මුංකැවුම් අතරේ ඔබ                ඉද්දී

රජෙකුව මැදට ගත් සේනාවක              සිද්ධි

මතකෙට නැඟුණි ඔබ දුන් ජල මා      බොද්දී

තව එක් දිනක් ඔබ ඔය තේජස            පෑවා

නාබර නැගණියන් වැඩි වයසට            ආවා

ඔබ තවමත් එහෙම වෙනසක් නෑ         පෑවා

ඔබ නැති තැනදි මෙනි හඳ තුළ නැති    හාවා

හරි දුක සෝකයෙන් තැවෙමින් තිබු  ගෙදර

ලොකු දුකකින්ය සුදු රෙදි මේසය        අතර

මරණෙට ආ අයට ඔබ දුන්නා              වතුර

සැලකුව කෙනෙකු නැත සීයට ඔබ       විතර

කාලය කෙමෙන් ගතවූවා නෑ          දැනුනේ

බෝ කලකින් පසුව මා ගෙදරට       වැදුනේ

ඔබ තවමත් එහෙම ලොකු මේසය   මතනේ

ඔටුනක් වැනි පියන ඔබ හිස මත      රැඳුනේ

මඟුලක සිරිය විසිරුණි මේ ගෙබිම        තුළ

මා දැන් බවට පත්වී ඇත                මනමාල

මඟුල් මේසේ මත ඔබ ඉනු දුටුව           කල

ලොකු ප්‍රශ්ණයකි ඔබ නොවැටුණි රස  ආල

කාලය තව ටිකක් දුරස්ව ගිය              කලට

තව තව අමුත්තන් එක්වුණි           පවුලකට

උවමනාව වැඩි වුණි ඔබගේ              වැඩට

තිබහ නිවන එක ඔබ හට ඇති           සතුට

එක් දිනයකදී ඔබගේ වැඩ           කරන'තුර

මේසය මතින් පතිතව සැම තැන        විසිර

රතු රුධිරයක් මෙන් සැම තැන ජල   පැතිර

ඔබ ගැන සිතමි දුක්බරිතව ඇඳ         වැතිර

සසරේ පණිවිඩය කියු බව මට          දැනුණි

අනියත බවද ඉන් හොඳහැටි හෙලි කෙරුණි

නව ජල බඳුනකට මේසයේ ඉඩ       ලැබුණි

ඔබ දුන් රස තරම් රස නැති බව       දැනුණි