ඇත් ගාලේ දරු පෙම. - ශ්‍රී චන්ද්‍රරත්න මානවසිංහ

මොකටද අම්මේ 
අම්මට ගැහුවේ 
මාමල දෙන්නෙකු
වටකරලා

ඇගපත තැලිලා
රිදෙනව ඇතිනේ
කොච්චර ගැහුවද
බැඳ දමලා 

දෙපා සතාගේ 
ළඟ කාබීගෙන
සිටියම ගතිගුණ 
වෙනස් වෙලා

මාමල ඔහොමයි
උන්ගේ බහටම 
හැරෙනව නෑ කම 
අත්හැරලා

මතකයාය

සමනළ මාවතේ ඇවිද ගියෙමු අපි

නිමක් නොවෙන කතා කලෙමු අපි
මතකය පමණක් ඉතිරිව ඇති
ඒ සමනල් විය පසු කර ඇති අපි

ඈත හිම කදු අතර හිරවී

අපේ ආදර බස් දොඩාවී
හිම පියල්ලක වැතිර පාවී
ඔබේ මුව මත පිණි ඉසේවී

ඔබේ සුසුමක රැදී සිරවී

මල් පියල්ලක පාවී ඇවිත්
කොයි තරම් මට ආදරේ
කළා දෝ ඔබ රහසින් කියාවී

මග බලා හිඳිමු අපි යළිත්

ඒ සොඳුරු සමනළ් විය
එනතුරා දහසක් පැතුම් මල්
පුබුදවා සිත් මල් යාය පුරා

හිස් අහස

එලා මුදු තණ  පලස
වැතිර ඒ මත නිසල
යොමා නෙත අහස
බලමි කොහිද ඔබ

ඈත සොදුරු ඉසව්වක
ඇවිද යන රාත්‍රියක
නිසල වන පියසක
අප දෙදෙන තනියම

කියනු බැරි කතාවක
ඇරඹුමක් නොතියාම
නිමාවක් දකින්න ද
අපේ හද පතුල සිඹ

ගීයකින් හිත දවන
නිමේශය නිසසලව
රෝස පෙති අතර
වැතිර හිදී සෝබරව

කඳුලක දැවටුන නොමියන සෙනෙහස!

පෙනෙන දුරක හිටියත් ලඟින් ඉන්න වරම් නැති

සුවඳ දැනෙනා ලඟක සිට සිඹින්නට වරම් නැති

පහසක ලඟ සිටියත් දැවටෙන්න වරම් නැති

වදනක් දොඩනට බැරිව  වැට මායිම් දමා ඇති

සඳ ඇවිත් ලඟටම නිල් අහස තව දුර නැතී

සිප ගන්න නොයිඳුලෙන් ඔය මුහුණ මට බැරී

ලබා ගන්න නම් ඉතින් ඔය දෑත දැන් බැරී

දරන්නේ සියලු දුක් කල සසර  පින්  මදී

මැවු සිහින ආදරෙන් ලඟ ඉන්න දැවටි ලා 

බොඳවෙලා ගිහින් මා මෙහි ම තනිකර දා

ආ ගිය මග තොටේ මල් කැකුළු පරවෙ ලා

පිපෙන්නේ කවදා ද කියන් මට ලං වෙ ලා

හදේ රැඳුන සෙනෙහස කොතරම්  දැයි කියනු බැරී

දුර සසර පුරා ආවත් මෙ ලෙස අප දෙදෙනා බැඳී

රහසේ බැඳි ආදරේ  ගිලිහිලා නෙත් අගට කඳුළු  දී

කඳුළු ගඟක් ගලා ඇවිත් සරයි  මහ සාගරේ  රැළී

දියණියක වෙතින්

මේ තරම් දුක් කඳක් ඉහිළුව නෙතක් අද ඇත වියලිලා

හැම දරුවෙක් තුලම නිදන් කල ආදරය ඇත ගිලිහිලා

නිදයි නුබ සුවෙන් දෙන තුල කුමරියක සේ  වැතිරිලා

අම්මේ නුබෙ පා පියුම් නමදිමි මම උනු කඳුළු සලා

දරු සිව් දෙනෙකුට මව වුණි සසර බැමි ලෙස පෙර බවේ

තවත් දරු කැලකටම මව් වුණි සෙනෙහසම දී මේ බවේ

කියන්නට නම් එමට දේ ඇත නෙතේ කඳුලක් වී තිබේ

ඔබ නිදන දෙස බලා සුසුම්ලමි යලිත් හමුවෙන තුරු බවේ

වියෝවුන පසුව හිමියන් සියලු දරු බර හිසින් දරා

දුකක් නොමදී සැදූ දරුවන් රැක බලා ගති ඔබ සදා

දෙ ඇස් පාදා යහමග කියාදී සියලු දෙන රැක ගෙන සදා

කල මෙහෙය ලියනට මදි මෙලෙස ම'සිත් අහස පුරා

දෝත ගෙන ඔබේ දෑතට ආදරෙන් මා හා දෙඩූ

නිතර දුක සැප සොයා බලමින් මවක ලෙස මා හැදූ

සොයුරියක ලෙස එක්ව ආ මග අපට සෙනෙහස බෙදූ

සොයුරියගෙ මව උනි අද නුඹ මා ගෙ මව නම් නොම වූ

සිනාවෙන් පිරි ඔබේ මුව අග මන්දහාසය පුරවලා

අනූවිය පිරි කෙසඟ සිරුරත අනිත්‍ය මට පෙන්වලා

සැමගේම ආදරය හැරදා ඔබ ගිහින් අප  තනිවෙලා

නිවන් පතමි අම්මේ සෙනෙහෙන් නුඹට  ලංවෙලා 

සොඳුරිය නික්ම ගිහින්

පාට පාට සළු ඈ ගත සැරසූ

සමනළ් තටු වල තවරා ගිහින්

ඈ ගත සුවඳින් මා හද සැනසූ

අතු අග මල් මත තබා ගිහින්

සියුමැළි දෙතොලේ පහස මට දුන්

මල් පෙතිමත ඈ තබා ගිහින්

මුදු මුදු සුළගේ ලෙල දුන් කෙහෙරැල්

නුග අතු මත ඈ තබා ගිහින්

දිදුලන මුවමත රැන්දු සිසිලෙන්

ගඟ දියම ඈ පුරවා ගිහින්

මා හද මියැසිය මන්මත් කරවූ

වෙණ තත් මත ඈ තබා ගිහින්

නෙක හද තරු මල් ගැන කියමින්

ඈ ගැයූ ගී කෙවිලියක ලඟ තබා ගිහින්

මා නෙත් සදහට පිරවූ කඳුලින්

වැහි බිඳු එකිනෙක ඈ පුරවා ගිහින්

මතක පොතේ පිටු පෙරළන වාරේ

පරිසරයම ඈ පුරා ගැටෙයි

කඳුලක හිරවුන සෙනෙහස පුරවා

නො එන ලෙසට ඈ නික්ම ගිහින්.

තනි තරුව.

http://imageshack.us/photo/my-images/227/thanitharuiwanew.jpg/

මිය ගිය සෙනෙහස!

මගේ නෙතු පිය අතර කිමිදී

සොයයි ඔහු ආදරය

වසර ගණනනකට පෙරදී

අහිමි වූ ඒ ආදරය

යලිත් සිත් මල පුබුදු වා ලූ

සිත දෙතැනක නැවතී

ඔහු හා ඔබ අතර වෙලී

හඳුනා ගත නොහැකිව

දෙගිඩියාවෙන් පෙළයි

මා සිත උමතුව මත්වී

දියණිය මාගේ සිහිවී

කඳුළු අතර සිත හිරවී

මිදෙන්නට බල කරාවී

යළිත් එමි සිහියට පියවී

ඔහු සුරතින් මිදී

ආවෙමි හදකට වේදනා දී

ආසයි මට තාමත්!

සුදු වැලි මිදුලේ කොලපත මත හිඳ

තක්කිත තරිකිත රවුම් ගසන්නට

පොල් පිති ගොන් වස්සා උඩ නැගලා

අයියට කියලා කාර් පදින්නට

ආසයි මට තාමත්

නංගියෙ ආසයි මට තාමත්

පාට සරුංගල් ඈත යවන්නට

කුරුම්බැට්ටි මැෂිමේ හැඩ දමලා

ඔළිඳ මදටියා බොත්තම් අල්ලාලා

පාට ගවුම් පොඩි ඇඳුම් මසන්නට

ආසයි මට තාමත්

මල්ලියෙ ආසයි මට තාමත්

සීතල පින්නේ මුතු පාවඩ මත

චක්ගුඩු චක්ගුඩු චක්ගුඩු කියලා

ලන්ද එහා කෙළවරට දුවන්නට

බෝවිටියා දං දෙතොල් තෙමන්නට

ආසයි මට තාමත්

නංගියෙ ආසයි මට තාමත්

දොළ පාරේ ගල් තලාව මත හිඳ

දණ්ඩි පැටව් උඩ පනිනු බලන්නට

පුංචි දෙපා පොඩි සිසිල් කරන්නට

රබර් පියලි පොඩි බඹර තනන්නට

ආසයි මට තාමත්

මල්ලියෙ ආසයි මට තාමත්

කෝම්පිට්ටු බත් ඉදිලා හරිම රසයි

බිත්තර හොදි හදලා හනි හනිකට

නෙළුම් කොලේකට බෙදලා දෙන්නට

එක්කන් යන්නට පුංචිම කාලෙට

ආසයි මට තාමත්

නංගියෙ ආසයි මට තාමත්