ජීවන ගඟ

එකම දිනයක සතුට එකතුව
දවස් සති මස් ගෙවෙනවා
සිතේ සතුටින් පුරෝගත් හද
උණුසුමින් වගෙ පිරෙනවා....

ඉඳහිටක දවසක අතරමග
බොරපැහැති දින තියෙනවා
නෙත් අගට කඳුලක් පුරෝගෙන
සිනාසීගෙන සිටිනවා...

දුත සතුට සැප මැදින් ජීවන
ගඟ ගලාගෙන බසිනවා
ගල් බොරළු කඳු හෙල් මතින් බට
ගඟ සුයුර වෙත ඇදෙනවා...

දහසකුත් බාධක අභිමුවෙහි
අපේ ජීවිත ගෙවෙනවා
ගෙවෙන හැම දිනයක්ම වාගේ
සොඳුරු බව නම් සිතෙනවා.

ඔබ මා

දෑසට හමුවන එකම සඳක් යට
එකම ඉරක් යට එක හෝරාවක
අප පිය මැන්නා එකම මඟක් වෙත
යළි ආපසු නෙතු නොහැර බලා....

පායා ආ මුත් ගගනත වටකොට
තරු මල් වැටිලා සිනහසලා
අපි පියමැන යන මාවත එළියයි
සුදු සඳරැස් දහරින් තෙමිලා...

පිපී සුවඳදෙන කොඳමල් අතරේ
මදනල විසිරී පැතිරෙයි දසතේ
සිත්විල පහනින් එළිය කරනු මැන
තව දහසක් මල් පිපෙණු බලා.

කවිය

ලස්සනයි

හැඩයි

සුමුදුයි

සුසිනිදුයි

.

.

.

.

කටුකයි

කඨෝරයි

නීරසයි

දුක්බරයි

.

.

.

.

ඒත්

හැම එකම

.

.

.

.

.

විචිත්‍රයි

අලංකාරයි

හැඩයි

සිත්ගන්නා සුළුයි.

සඳ වතුරේ පෙණ පිඬු මැද
හිනැහුණු සුදු සාවියේ
නුඹත් එක්ක එක මොහොතක්
කතා කරනු බැරිදෝ.....
හිම කඳු යායක් අතරින්
පාත් වෙලා එකම විටක්
නුඹේ දෙතොල් පෙති හිමිහිට
සිපගන්නට අවසරයි...

හීන හතක් මැදින් ඇවිත්
කවුළු දොරින් එබී බලන්
සිහින තොටිල්ලට ගොඩවී
සිනා නගන්නම්
ඔබේ සිනා දැක ගන්නට
පෙරුම් පුරන්නම්...

ආකාසේ රන් පැහැයට
දිදලුන රන් වන් අසපුවෙ
කවුළු පියන් හැරදාලා
තබලා තියන්නම්...ආයෙත්
මගේ හීන නොදකින්නට
පෙරුම් පුරන්නම්
හද මැදුරේ ගී කියනා කුරුල්ලනේ
නිහඬව ඉන්නම්.

හිතේ ගුලිකර නෙතේ සඟවන්

ගී කියන

කඳුලු කිරිල්ලී

නුඹේ ගීතය

අසා දැනඋන්

කෙනෙක් වේනම්

මමයි ඒ කුමරා

හාදු වැස්සක්

අරන් ඇවිදින්

ගිම්හාන සැන්ඳැවේ

සිත තුටින් තෙපලූ

වැහි වළාවක එතී

අහස් තලයේ නැගී

දඟ කරන වැහි බිංදුවේ

මමයි ඒ කුමරා.

ගතු නොකියමි බමරිඳුනි....

සඳ ඇති රැයෙක

පිපුණු

කඩුපුල් මලක

රොන් රස විඳින

බමරෙක්මි...

පෙති කඩා හල මල

හඬද්දි දුකින්

විඳි රස රැගෙන

ඉගිලුනා සැණෙන

ඉසිඹුවක් ලදින්

වෙන මලක් වෙතට...

කඩුපුලේ රැඳුනු

රොන් වලින් මත්ව

ඒ මලේ පෙතිද

කඩා හල විටක

හැඬුවෙ නැහැ එමල

නෙතේ රැඳි කඳුල

සැඟවුවා විගස..

 

හදවිල කළඹා මියැදුන සිහිනේ

බොල් පිණි අහුරක් මත රැඳුනේ

සිව් වසරක පෙම් බැඳුනු අතීතය

අද ඇයි මේ විලසට බිඳුනේ..

පිපි තඹරුව දැක හිනැහෙන බිඟු ලෙස

ඇයි මා හද ගැඹුරට ඇදුනේ

ඒ බැඳි සෙනෙහේ වරපට ලෙහමින්

කිම ඔබ අද වෙනතක ඇදුනේ

මුවගින් ගිලිහුණු ආදර පද වැල්

දෝංකාර දේ මගෙ මනසේ

පන්හිද ගොලුවී සිතුවිලි සිරවී

ජීවිත ඟඟ මැදියම නැවතේ

සෙනෙහෙ තොටිල්ලක දිවි අරඹන්නට

පැතුවත් පෙරදින ඔබ හමුවේ

අද වෙන්වී ඇත අපේ පැතුම් මල්

විසිරී ඇත  හැමතැන දසතේ

නිලුපුල ඔබයි සිත් විල කළඹන නිසල
බිමි කඩ ඔබයි කතරක දිය බිඳු ඉසින
ඉඳුවර දෙනෙත් තුල නිකැලැල් බව සිඹින
සෙනෙහස කොහේ සැඟවි යා දෝ විටෙක

ඉරබටුවකින් අසමින් මග ගෙවා දුර
වළාකඩින් වසමින් හිරු කිරණ මැඩ
නොපෙනෙන තරු පොකුරු මැද හිඳ සිනාවෙන
සිහසුන ඔබයි සෙනෙහේ දිය සතපවන

මාලති මලින් මල්කම් කර කැටයමට
විලිකුන් පඳුරකින් තොරණක් ගසා හැඩ
සියොතුන් ඉගිලයනවිට දසතම පැතිර
ඔබමයි මගේ හදවත දිනු සෙනෙහෙ විල

විඳින්න ඇත්නම්...

කවුළු පියන් පත් අතරින්
සඳරැස් වැටිලා දිලිසෙන
සීත රැයේ හිමින් හිමින්
ඔබ වෙත එන්නට ඇත්නම්
ඔබේ සුවඳ එක මොහොතක්
විඳින්න ඇත්නම්

සුමුදු සේද ඇතිරිලි මැද
සුවසේ නිදනා පය මුල
මොහොතක් වැතිරි නින්දක්
නිදන්න ඇත්නම්,මොහොතක්
සිතන්න ඇත්නම්

සිහිනෙන් ඔබ මුමුණන විට
හිමන් සැරේ සවන් යොමා
පුංචි සද්දයක් නොකරම
අහගෙන ඉන්නට ඇත්නම්
හීන් සිනාවක් මුවඟෙහි
නගන්න ඇත්නම්

කවුළුව අතරින් හිරු රැස්
මෝදුව එනවිට හිමිහිට
අවදිව ඉන්නම්
ඔබේ සුවඳ රැඳි කොට්ටය
තුරුලට ගෙන එකම වරක්
සිඹින්න ඇත්නම්.

ඔබ සහ මම

ඔබ

ලස්සන කතාවක් කියනවා වගේ

එක හුස්මට කියවගෙන ගියා

මම

ඒ ලස්සන කතාවට හූමිටි තිය තිය

අහගෙන හිටියා

ඔබ

හීන් මුදු සුවඳක් එක්ක කාමරයම පුරවන්

හිමින් සැරේ ගෙට ගොඩ උනා

මම

දහඩිය ඟඳ එක්ක ගෙදරට ගොඩවෙනකන්

බලාගනෙ හිටියා ඒ සුවඳ විඳගන්න

ඔබ

සුව පහසු ඇඳේ පැත්තකට හැරිලා 

හරි සනීපෙට නින්දට යනවා

මම

රෑ පුරාම හූල්ල හූල්ල ඔබ ලඟින් වැතිරිලා

කඳුලු බොනවා

ඔබ

දකින ලස්සන ලස්සන හීන වලට

හීනෙන් හීනා වෙනවා

මම

දැකපු හීන වලට හිනා වෙන දිහා

වෙන කරන්න දෙයක් නැතුව බලන් ඉන්නවා.

ඔබ

දුර ගමනක් යන්න ආවත්

අතරමග නැවතිලා ඉන්නවා

මම

නවතින්න බැරි නිසා 

ඒ ගමන තනියෙම යනවා.